سرعت فیلم
سرعت فیلم یا سرعت ایزو عددی است برای مشخص کردن و اندازه گیری حساسیت فیلم عکاسی یا حسگرهای الکترونیکی به نور. فیلمهایی که حساسیت کمی به نور دارند نیاز به زمان نوردهی بیشتری دارند و فیلمهای حساسیت پایین نامیده میشوند. عکس این فیلمها، فیلمهایی هستند که حساسیت بیشتری به نور دارند. با این فیلمها برای گرفتن عکسی مشابه با فیلمهای حساسیت پایین زمان نوردهی کمتری لازم است. حساسیت فیلم بر اساس دو استاندارد دیآیان و ایاسای سنجیده میشود.
معمولاً از فیلمهای حساسیت بالا برای عکسبرداری از اشیا متحرک و در محیطهایی با نور کم استفاده میشود. کیفیت عکسی که با فیلم حساسیت پایین گرفته میشود بهتر است. به تفاوت دو عکس پایین توجه کنید:
- تصاویر زیر توسط یک دوربین دیجیتال با حساسیتهای ۱۰۰ و ۱۶۰۰ تحت شرایط نوری یکسان گرفته شدهاند. فقط حساسیت و زمان نوردهی متفاوت هستند.
-
حساسیت فیلم: ۱۰۰، زمان نوردهی: یک سیصد و پنجاهم ثانیه -
حساسیت فیلم: ۱۶۰۰، زمان نوردهی: یک چهارهزارم ثانیه -
مقایسهای بین دو تصویر: برشی از هر دو عکس در حالت بزرگنمایی صد در صد. عکس بالا با حساسیت ۱۰۰ گرفته شده و عکس پایین با حساسیت ۱۶۰۰.
منحنی سانسیتومتری
سرعت فیلم در فیلم سیاه و سفید از نسبت چگالی نور با دامنه آن بوجود میآید.
ایزو یا سرعت ۶ .متد سال ۱۹۹۳ برای تعیین سرعت فیلم
معمولاً در این منحنی، پنج منطقه وجود دارد : فوگ یا خفگی، پاشنه، منطقه خط راست، شانه، و منطقه اُوراکسپوز.
تعیین سرعت برای نگاتیو رنگی در مفهوم مشابه اما بسیار پیچیده تر است، چون برای هر یک رنگهای آبی، سبز و قرمز، منحنی و محاسبه جداکانهای وجود دارد.